Badania i źródła

Dlaczego uczymy właśnie w ten sposób?

Korzystamy z metod, których skuteczność sprawdzono w badaniach nad uczeniem się. Badania pomagają wybrać sposób pracy, ale nie gwarantują każdemu dziecku konkretnego wyniku.

Wyniki podajemy tak samo jak na stronie głównej. Wyobraź sobie stu uczniów, którzy uczyli się bez danej metody, uporządkowanych według wyników — od najsłabszego do najlepszego. Zapis „lepiej niż 71 uczniów na 100” znaczy, że przeciętny uczeń korzystający z tej metody wypadał w badaniach lepiej niż 71 z nich.

Gdyby metoda nic nie zmieniała, punktem odniesienia byłoby 50. Dlatego wynik 52 przy samym dobieraniu zadań oznacza praktycznie brak różnicy, a 71 — różnicę widoczną w wynikach nauki. Wykres na stronie głównej ma punkt odniesienia na poziomie 50: kolumna pokazuje wpływ metody w porównaniu ze zwykłą lekcją. To wynik uczestników badań nad metodą, a nie pomiar naszej aplikacji ani obietnica dla konkretnego dziecka.

01 / RYSUNEK

Animacja zamiast wzoru

Jak wygląda to w aplikacji?

W lekcji dziecko samo klika i przesuwa animację, żeby zobaczyć, jak działa zależność. Wzór pojawia się dopiero potem.

Co pokazują badania?

Lepiej niż 69 uczniów na 100. Tyle wynosi wynik przeciętnego ucznia, który uczył się z wykorzystaniem rysunku, na tle uczniów, którzy uczyli się bez rysunku — w metaanalizie 41 badań nad wizualizacją w nauce matematyki.

Czego te badania nie obiecują?

Wyniki badań były zróżnicowane, a technologia nie okazywała się automatycznie skuteczniejsza od wizualizacji analogowej. Liczy się sposób skierowania uwagi ucznia.

Szczegóły badania

41 badań, 10 562 uczestników, g = 0,504; 95% CI [0,379; 0,630] oraz istotna heterogeniczność. Schönherr, Strohmaier i Schukajlow (2024). „Lepiej niż 69 uczniów na 100” to odczyt tego efektu przez dystrybuantę rozkładu normalnego.

02 / ZNIKAJĄCA POMOC

Pomoc znikająca krok po kroku

Jak wygląda to w aplikacji?

Dziecko najpierw widzi sposób rozwiązania, a w kolejnych zadaniach wykonuje coraz więcej kroków samodzielnie.

Co pokazują badania?

Lepiej niż 68 uczniów na 100. Tyle wynosi wynik przeciętnego ucznia, który najpierw dostawał pokazane rozwiązanie, na tle uczniów, którzy od razu przystąpili do zadania — w metaanalizie 55 badań nad matematyką. Osobno sprawdzano też samo usuwanie kroków: w dwóch kontrolowanych eksperymentach uczniowie mierzyli się z nowym zadaniem, którego wcześniej nie widzieli, i stopniowe usuwanie gotowych kroków razem z pytaniami „dlaczego?” pomagało.

Czego te badania nie obiecują?

Liczba 68 dotyczy pokazanego rozwiązania, a nie samego wygaszania kroków — warianty ze znikającą pomocą były w tej metaanalizie tylko częścią badań (sześć artykułów). Badania te nie dotyczyły Pewnej Matmy ani polskiego egzaminu ósmoklasisty i nie gwarantują każdemu uczniowi takiego samego wyniku.

Szczegóły badania

Na podstawie 8033 przejrzanych abstraktów wyłoniono 43 artykuły, 55 badań i 181 efektów; średni efekt g = 0,48; p = 0,01 w modelu odpornej estymacji wariancji. Barbieri, Miller-Cotto, Clerjuste i Chawla (2023). „Lepiej niż 68 uczniów na 100” to odczyt tego efektu przez dystrybuantę rozkładu normalnego. Samo wygaszanie kroków: Atkinson, Renkl i Merrill (2003) — dwa eksperymenty mierzące radzenie sobie z nowym zadaniem, nie metaanaliza.

03 / DLACZEGO TAK

Pytanie „dlaczego tak?”

Jak wygląda to w aplikacji?

Po wyborze kroku uczeń wskazuje, dlaczego jest on poprawny. Sprawdzamy w ten sposób, czy rozumie, a nie zgadł.

Co pokazują badania?

Lepiej niż 71 uczniów na 100. Tyle wynosi wynik przeciętnego ucznia, którego zachęcano do samodzielnego wyjaśniania, na tle uczniów, których o to nie pytano — w metaanalizie obejmującej 64 raporty.

Czego te badania nie obiecują?

Analizowane sposoby zadawania takich pytań były różne. Wynik nie jest pomiarem skuteczności Pewnej Matmy.

Szczegóły badania

69 efektów z 64 raportów, średni efekt g = 0,55. Bisra, Liu, Nesbit, Salimi i Winne (2018). „Lepiej niż 71 uczniów na 100” to odczyt tego efektu przez dystrybuantę rozkładu normalnego.

04 / DOBIERANIE ZADAŃ

Samo dobieranie zadań

Jak wygląda to w aplikacji?

Wyniki wpływają na dostępne poziomy trudności i liczbę kroków pozostawionych uczniowi. U nas to dodatek dla komfortu dziecka, a nie sposób na poprawę wyniku. Na stronie głównej to czerwony słupek podpisany „Tradycyjna metoda” — tak wygląda dziś nauka, w której algorytm dobiera zadania i na tym poprzestaje. Sama zwykła lekcja to w tych badaniach 50, czyli punkt odniesienia na wykresie; dobieranie zadań podnosi ją o dwa punkty.

Co pokazują badania?

Lepiej niż 52 uczniów na 100. To niewielka różnica. W badaniu porównującym ćwiczenia dobierane przez algorytm ze stałym zestawem ćwiczeń nie stwierdzono średniej przewagi.

Czego te badania nie obiecują?

To inne systemy i inne warunki niż Pewna Matma. Dopasowanie przedstawiamy jako sposób organizowania ćwiczeń, nie gwarancję wyższego wyniku.

Szczegóły badania

Metaanaliza systemów inteligentnego nauczania: 26 raportów, 34 niezależne próby, średnie efekty g od 0,01 do 0,09. Steenbergen-Hu i Cooper (2013). Randomizowane badanie ćwiczenia dobieranego i stałego: van Klaveren, Vonk i Cornelisz (2017) — bez średniej przewagi.

05 / PUNKTY CKE

Jak CKE ocenia zadania otwarte

Jak wygląda to w aplikacji?

Uczeń zapisuje tok rozwiązania, a aplikacja pokazuje progi punktowe konkretnego zadania.

Co mówią oficjalne materiały?

Rozwiązanie zadania otwartego powinno pokazywać tok rozumowania i potrzebne obliczenia, a liczba punktów zależy od osiągniętego postępu określonego dla zadania.

Czego to nie oznacza?

Nie każdy zapisany krok daje punkt. Informator zawiera przykłady, a właściwy schemat jest przypisany do konkretnego zadania.

Szczegóły źródła

To oficjalna zasada oceniania, nie badanie skuteczności. Linki do arkusza i zasad oceniania CKE pozwalają sprawdzić przykład samodzielnie.

Źródła

Instytucjonalne potwierdzenie danych o 26 raportach i 34 próbach: Duke Scholars.